حسین ع

حسین جان توداری کس منم بیکس حسین جان بگیردستم بدادم رس حسین جان توگفتی هست کسی یاری نماید؟ کنون گویم توداری کس حسین جان بُوَد عــــباس یـلِ کربُبَلایت مقابل گشته او با خَس حسین جان گلوی نازک اصغربه از گل بُوَد او میوه ی نارس حسین جان به تیر حرمله پرپر شد آن گل چو ماهی لب مزن کن بس حسین جان نشست شمرلعین بر سینه ی نور بُوَد رزل وشده ناکس حسین جان بدشت ِلاله هازینب پریشان شده اوهمسفر با خَس حسین جان